از دستور و کنترل تا مشارکت و همکاری مسیر تحول در پلیس

هرینگتون و کالوین توضیح می‌دهند که: “رهبرانی که می‌توانند در چنین سازمان‌هایی با اتکا به قدرت‌شان به طور موثری عمل کنند. این کار با پیروی مستقیم با احترام دیگران به درجه آن‌ها امکان‌پذیر می‌شود.” پیچیدگی فعالیت پلیسی و فشارهای مالی بر روی نیروهای پلیس در عمده کشورها نیازمند توسعه مهارت‌های رهبری می‌باشد.

پیچیدگی‌های این محیط فعالیت پلیسی معاصر به این معنی است که افسران پلیس به سوی نوعی از رهبری پسروی می‌کنند که دستوری و با اولویت کارایی و کارآمدی است.

علاوه بر این، این پژوهش نشان داد که فعالیت رهبری در پلیس در چارچوب‌های ریسک قرار می‌گیرد. بنابراین، درک موقعیت‌ها در چارچوب‌های ریسک، تنشی است که نیازمند این است که در رشد ظرفیت رهبران آینده مورد بررسی قرار گیرد.

فعالیت پلیسی به طور سنتی سازمان داده شده است تا فرایندهای بوروکراتیک و سلسله مراتبی و دوری از ریسک را در اولویت قرار دهد و نه اینکه به دنبال ریسک، نوآوری و روحیه انتروپورنری در رهبری باشد. درحالی‌که در این مطالعه گزارش شده است که رهبری وظیفه‌محور از نوآوری در رهبری جلوگیری می‌کند، فعالیت‌های آلترناتیو در موقعیت‌های با رویت‌پذیری و ریسک کمتر پدیدار شدند.

این فضاهای با ریسک پایین و مطمئن ضروری هستند تا به افسران اجازه دهند تا کارها را به شکلی متفاوت انجام دهند و رویکردهای رهبری رابطه‌ای، همکارانه و مشارکتی‌تر ایجاد کنند.

استفاده از این فضاهای با ریسک پایین برای تسهیل جنبه‌های فردی و رابطه‌ای رهبری پلیس در پژوهش فعلی تصدیق شده است. هرینگتون و کولوین استفاده از “آزمایش‌های خلاقانه” در پلیس را ذکر می‌کنند و اسمیت برای ایجاد یک فرهنگ انتروپورنری در پلیس، به رسمیت شناختن نواحی خاصی در پایگاه‌های پلیس را پیشنهاد می‌کند که در آن‌ها افراد این قدرت را دارند که بر روی پروژه‌های بهبودی به طور مستقل عمل کنند.

بنابراین، برای ایجاد ظرفیت رهبری آینده در پلیس، این مطالعه، بر اهمیت فضاهای امن مشخص شده درون پایگاه‌ها برای خلاقیت در رهبری پلیس تاکید بیشتری می‌کند.