واحد سیاسی

گزارش تحلیلی امنیتی درباره طرح “فتنه نرم” برای فروپاشی نظام اسلامی در ایران از درون

✍️نجاح محمد علی، روزنامه‌نگار محقق در امور ایران و منطقه:

 

مقدمه:

جمهوری اسلامی ایران با یک جنگ همه‌جانبه و چندبعدی مواجه است که فراتر از مرزهای نظامی و اقتصادی، به سطح خطرناک‌تری رسیده است: تلاش برای فروپاشی نظام از درون. این طرح که به “فتنه نرم” شناخته می‌شود، به ابزارهای جنگ روانی و رسانه‌ای وابسته است و با حرفه‌ای‌گری بالا توسط دستگاه‌های اطلاعاتی رژیم صهیونیستی و بازوهای آن، با همکاری قدرت‌های بین‌المللی و منطقه‌ای، اداره می‌شود. این گزارش با هدف تشریح اجزای این طرح از منظر امنیتی، ارائه پیشنهادهای عملی و تدوین برنامه عملیاتی برای خنثی‌سازی آن و افشای عوامل، جاسوسان و خیانتکاران تهیه شده است.

بخش اول: ضربه به وحدت جامعه ایرانی از طریق ایجاد دودستگی

 

ایجاد دودستگی در جامعه ایرانی یکی از اهداف اصلی طرح فتنه نرم است. انسجام اجتماعی از طریق استراتژی‌های حساب‌شده‌ای هدف قرار می‌گیرد که به ایجاد شکاف‌های عمودی (بین مردم و رهبری) و افقی (بین اجزای جامعه) منجر می‌شود. ابزارهای مورد استفاده شامل موارد زیر است:

  1. بزرگ‌نمایی تفاوت‌های قومی و مذهبی:
      • تنوع قومی و مذهبی در ایران (فارس‌ها، آذری‌ها، کردها، بلوچ‌ها و غیره) از طریق انتشار روایت‌هایی که ادعای به حاشیه راندن برخی گروه‌ها را مطرح می‌کنند، هدف قرار می‌گیرد.
      • این روایت‌ها از طریق شبکه‌های اجتماعی مانند کانال‌های یوتیوب و صفحات اینستاگرام که از خارج مدیریت می‌شوند، با استفاده از زبان محلی برای جلب اعتماد، ترویج می‌شوند.
      • مثال: طرح مسائل حساس مانند حقوق اقلیت‌ها یا توزیع ناعادلانه منابع اقتصادی برای تحریک خشم قومی.

 

2.بازاریابی روایت‌های جعلی:

      • محتوای رسانه‌ای تولید می‌شود که برخی قومیت‌ها را قربانی سیاست‌های نظام نشان می‌دهد و زمینه‌های تاریخی و سیاسی تصمیمات ملی را نادیده می‌گیرد.
      • این روایت‌ها از طریق پلتفرم‌های دیجیتال که جوانان را هدف قرار می‌دهند، با بهره‌گیری از دسترسی آسان به اینترنت و گسترش گوشی‌های هوشمند، ترویج می‌شوند.

 

3. معرفی شخصیت‌های وابسته به عنوان جایگزین‌های ملی:

      • افرادی که خود را اصلاح‌طلب یا مخالف ملی معرفی می‌کنند، در حالی که در واقع به دستگاه‌های اطلاعاتی خارجی وابسته‌اند، تبلیغ می‌شوند.
      • این افراد از گفتمانی به ظاهر ملی استفاده می‌کنند، اما هدفشان ایجاد تردید در نظام است، مانند دعوت به تغییرات بنیادین بدون ارائه دیدگاه عملی.

 

ابزارهای مورد استفاده:

 

    • شبکه‌های اجتماعی: یوتیوب، اینستاگرام و اپلیکیشن‌های پیام‌رسان مانند تلگرام برای انتشار محتوای هدفمند که بخش‌های خاصی از جامعه را هدف قرار می‌دهد.
    • پادکست‌ها: تولید پادکست‌هایی که به ظاهر بی‌طرف هستند، اما ایده‌های ضد نظام را ترویج می‌دهند.
    • تأمین مالی پنهان: این فعالیت‌ها از طریق کانال‌های غیرمستقیم مانند سازمان‌های غیردولتی یا پوشش‌های رسانه‌ای توسط دولت‌ها و سازمان‌های متخاصم حمایت مالی می‌شوند.

 

تأثیرات امنیتی:

    • افزایش تنش‌های اجتماعی و منطقه‌ای که ممکن است به اعتراضات محلی منجر شود.
    • تضعیف اعتماد بین مردم و نظام که نفوذ در پایگاه مردمی را آسان‌تر می‌کند.

 

بخش دوم: ایجاد تردید در نیروهای سیاسی و مشروعیت دینی

 

این محور با هدف تضعیف نظام از طریق ایجاد بی‌اعتمادی به نهادهای سیاسی و دینی، به‌ویژه آن‌هایی که تحت چتر ولایت فقیه فعالیت می‌کنند، عمل می‌کند. روش‌ها شامل موارد زیر است:

  1. ایجاد شبهه در وفاداری رهبران:
      • شایعاتی درباره شکاف‌های داخلی بین رهبران سیاسی و دینی، مانند اختلافات بین سپاه پاسداران و نهادهای دولتی، منتشر می‌شود.
      • رسانه‌های خارجی برای بزرگ‌نمایی این شایعات استفاده می‌شوند و بر شخصیت‌های برجسته تمرکز می‌کنند تا اعتبارشان را خدشه‌دار کنند.

 

2. نمایش رهبران دینی به عنوان ابزار قدرت:

      • این ایده ترویج می‌شود که رهبران دینی از دین به عنوان ابزاری برای کنترل سیاسی استفاده می‌کنند و این موضوع صداقت آن‌ها را زیر سؤال می‌برد.
      • محتواها بر اتهامات فساد یا سوءمدیریت منابع متمرکزند، بدون ارائه شواهد معتبر.

 

3. انتشار دروغ‌ها درباره اختلافات خیالی:

      • گزارش‌ها و تحلیل‌های رسانه‌ای تولید می‌شود که از درگیری‌ها بین مراکز تصمیم‌گیری در تهران، مانند اختلافات بین رهبر انقلاب و دولت یا مجلس، سخن می‌گویند.
      • هدف ایجاد این تصور است که نظام از درون دچار فروپاشی است.

 

ابزارهای مورد استفاده:

    • رسانه‌های هدایت‌شده: کانال‌هایی مانند “ایران اینترنشنال” و “من و تو” برای انتشار این روایت‌ها استفاده می‌شوند.
    • شخصیت‌های رسانه‌ای: افرادی که به زبان پارسی صحبت می‌کنند به عنوان تحلیلگران مستقل معرفی می‌شوند، در حالی که به دستگاه‌های اطلاعاتی وابسته‌اند.
    • نشت‌های جعلی: انتشار اسناد جعلی که اختلافات داخلی یا فساد در نهادها را نشان می‌دهند.

 

تأثیرات امنیتی:

    • فرسایش اعتماد به نهادهای دینی و سیاسی که مشروعیت نظام را تضعیف می‌کند.
    • ایجاد حالت سردرگمی و تردید در میان مردم که هدف‌گیری آن‌ها با تبلیغات متخاصم را آسان‌تر می‌کند.

 

بخش سوم: واحد 8200 و همتایان آن: آشپزخانه صهیونیستی برای جنگ روانی

 

تحلیل:

واحد 8200، وابسته به اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی، سرنیزه اجرای عملیات جنگ روانی علیه ایران است. این واحد، با همکاری دستگاه‌های اطلاعاتی غربی، از استراتژی‌های پیشرفته‌ای استفاده می‌کند که شامل موارد زیر است:

  1. بزرگ‌نمایی توان دشمن:
      • گزارش‌های اغراق‌آمیز درباره توانایی‌های نظامی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده برای ایجاد ترس منتشر می‌شود.
      • محتواها بر قدرت فناوری صهیونیستی، مانند پهپادها یا توانایی‌های جنگ سایبری، تمرکز دارند.

 

2. ایجاد تردید در توانایی‌های ایران:

      • توانایی‌های نظامی ایران، مانند برنامه موشکی یا توان محور مقاومت، مورد تردید قرار می‌گیرد.
      • روایت‌هایی ترویج می‌شود که ایران قادر به مقابله با دشمن در جنگ باز نیست.

 

3. انتشار یأس و ترس:

      • محتواهایی تولید می‌شود که رویارویی با غرب را به عنوان گزینه‌ای بازنده نشان می‌دهد و بر تحریم‌های اقتصادی و فشارهای بین‌المللی تأکید می‌کند.
      • هدف تضعیف روحیه مردم و نیروهای مسلح است.

 

ابزارهای مورد استفاده:

    • رسانه‌های دیجیتال: کانال‌های یوتیوب و وب‌سایت‌های خبری که از خارج مدیریت می‌شوند و مخاطبان ایرانی را هدف قرار می‌دهند.
    • عملیات سایبری: نفوذ به شبکه‌های اجتماعی برای انتشار اطلاعات گمراه‌کننده.
    • شخصیت‌های جعلی: ایجاد حساب‌های جعلی که به ظاهر بی‌طرف هستند برای ترویج گفتمان شکست.

تأثیرات امنیتی:

    • تضعیف روحیه مردم و نهادهای نظامی.
    • تقویت تصور ضعف در برابر دشمن که دستکاری افکار عمومی را آسان‌تر می‌کند.

 

بخش چهارم: هشدار درباره “تولیدکنندگان محتوا” وابسته

 

تولیدکنندگان محتوایی که به دستگاه‌های اطلاعاتی وابسته‌اند، تهدیدی جدی ایجاد می‌کنند، زیرا از پلتفرم‌های خود برای اجرای برنامه‌های متخاصم استفاده می‌کنند. این افراد با ویژگی‌های زیر شناخته می‌شوند:

1.حمله به نظام تحت عنوان نقد:

      • از زبان نقد سازنده برای پنهان کردن حملات خود به نظام استفاده می‌کنند که بخش‌های گسترده‌ای از مخاطبان را جذب می‌کند.
      • بر مسائل حساس مانند بیکاری یا افزایش قیمت‌ها تمرکز دارند تا خشم عمومی را برانگیزند.

2.تردید در صلاحیت رهبری دینی:

      • ایده‌ای را ترویج می‌دهند که رهبری دینی برای اداره کشور صلاحیت ندارد و از مثال‌های گزینشی استفاده می‌کنند.
      • تلاش می‌کنند دین را از سیاست در ذهن عمومی جدا کنند.

3.انتقال روایت‌های دشمن:

      • روایت‌های دشمن را به شکلی بازسازی می‌کنند که محلی به نظر برسد، مانند تردید در فایده حمایت از محور مقاومت.
      • از زبان عاطفی برای جلب همدلی مخاطبان استفاده می‌کنند.

 

ابزارهای مورد استفاده:

    • پلتفرم‌های دیجیتال: یوتیوب، توییتر (X) و اینستاگرام برای دسترسی به جوانان استفاده می‌شوند.
    • شبکه‌های نفوذ: جذب تأثیرگذاران محلی یا در دیاسپورا برای انتشار این روایت‌ها.
    • تأمین مالی خارجی: این تأثیرگذاران از طریق کانال‌های غیرمستقیم توسط دستگاه‌های اطلاعاتی حمایت مالی می‌شوند.

تأثیرات امنیتی:

    • تقویت تردید و دودستگی در جامعه.
    • تضعیف اعتماد به نظام که نفوذ از درون را آسان‌تر می‌کند.

 

بخش پنجم: نفوذ امنیتی و رسانه‌ای به عنوان بخشی از جنگ

 

تحلیل:

نفوذهای امنیتی و رسانه‌ای بخش جدایی‌ناپذیر استراتژی فتنه نرم هستند. این نفوذها توسط دستگاه‌های اطلاعاتی از طریق موارد زیر مدیریت می‌شوند:

1.تفرقه در وحدت تصمیم‌گیری در تهران:

      • تلاش برای ایجاد شکاف بین نهادهای سیاسی و نظامی از طریق انتشار اطلاعات گمراه‌کننده.
      • دشمن بر تحریک اختلافات بین جریان‌های سیاسی وفادار به نظام تمرکز دارد.

2.کاشت بذرهای تردید:

      • شایعاتی درباره وجود عوامل نفوذی در نظام برای ایجاد تنش بین رهبران منتشر می‌شود.
      • این روش برای وادار کردن نهادها به تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده که ممکن است آن‌ها را تضعیف کند، استفاده می‌شود.

3.حمله به پایگاه مردمی:

      • مردم از طریق کمپین‌های رسانه‌ای که نظام را ناتوان در حفاظت از منافعش نشان می‌دهند، هدف قرار می‌گیرند.
      • هدف جداسازی نظام از پایگاه مردمی آن است.

 

ابزارهای مورد استفاده:

    • عملیات سایبری: نفوذ به شبکه‌های ارتباطی برای انتشار اطلاعات گمراه‌کننده.
    • جذب مخفیانه: استخدام افراد در داخل ایران یا دیاسپورا برای اجرای برنامه‌های متخاصم.
    • رسانه‌های هدایت‌شده: استفاده از کانال‌ها و پلتفرم‌های تأمین مالی شده از خارج برای انتشار تبلیغات.

تأثیرات امنیتی:

    • تضعیف انسجام داخلی نظام.
    • ایجاد بی‌ثباتی سیاسی و اجتماعی.

 

برنامه عملیاتی برای خنثی‌سازی طرح و افشای عوامل و جاسوسان

محور اول: تقویت امنیت داخلی

 

1.توسعه قابلیت‌های ضداطلاعاتی:

      • تقویت توانایی‌های وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران در شناسایی نفوذهای رسانه‌ای و سایبری.
      • ایجاد واحدهای تخصصی برای تحلیل محتوای دیجیتال و ردیابی منابع مالی خارجی.

2.نظارت بر پلتفرم‌های دیجیتال:

      • توسعه فناوری‌های پیشرفته برای نظارت بر شبکه‌های اجتماعی و شناسایی حساب‌های جعلی.
      • همکاری با شرکت‌های فناوری داخلی برای توسعه نرم‌افزارهای تحلیل داده‌های بزرگ

3.فعال‌سازی قوانین امنیتی:

      • تشدید مجازات برای افرادی که در انتشار تبلیغات متخاصم یا همکاری با دستگاه‌های اطلاعاتی خارجی دخیل هستند.
      • ایجاد مکانیزم‌های قانونی برای ردیابی تأمین مالی خارجی افراد و سازمان‌ها.

 

محور دوم: مقابله با جنگ روانی

 

1.راه‌اندازی کمپین‌های آگاهی‌بخشی ملی:

      • تولید محتوای رسانه‌ای هدفمند که دستاوردهای نظام در مقابله با تحریم‌ها و چالش‌ها را برجسته می‌کند.
      • استفاده از کانال‌های شبکه‌های اجتماعی برای دسترسی به جوانان با تمرکز بر زبان جذاب و مدرن.

2.آموزش کادرهای رسانه‌ای ملی:

      • آموزش جوانان ایرانی برای تولید محتوای دیجیتال که ارزش‌های انقلاب اسلامی را ترویج می‌دهد.
      • حمایت از تأثیرگذاران محلی وفادار برای مقابله با تبلیغات متخاصم.

3.تقویت اعتماد به نهادها:

      • سازماندهی دیدارهای مردمی با رهبران دینی و سیاسی برای شفاف‌سازی حقایق و رد شایعات.
      • انتشار گزارش‌های دوره‌ای که شفافیت نظام در مدیریت بحران‌ها را نشان می‌دهد.

 

محور سوم: افشای عوامل و جاسوسان

 

1.فعال‌سازی شبکه‌های نظارت اجتماعی:

      • تشویق شهروندان به گزارش فعالیت‌های مشکوک از طریق کانال‌های امن.
      • ایجاد واحدهای اجتماعی برای نظارت بر تحرکات متخاصم در محله‌ها و مناطق.

2.توسعه پایگاه‌های داده اطلاعاتی:

      • ایجاد پایگاه داده متمرکزی برای ردیابی افراد و نهادهای مرتبط با دستگاه‌های اطلاعاتی خارجی.
      • استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل الگوهای رفتاری عوامل احتمالی.

3.همکاری منطقه‌ای:

      • تقویت هماهنگی با متحدان ایران در محور مقاومت برای تبادل اطلاعات اطلاعاتی.
      • نظارت بر تحرکات افراد و سازمان‌ها در کشورهای همسایه که به عنوان پایگاه عملیات متخاصم استفاده می‌شوند.

 

محور چهارم: تقویت انسجام اجتماعی

 

1.رسیدگی به شکایات محلی:

      • پاسخ سریع به مسائل اجتماعی و اقتصادی که دشمن از آن‌ها سوءاستفاده می‌کند، مانند بیکاری و افزایش قیمت‌ها.
      • راه‌اندازی برنامه‌های توسعه‌ای در مناطق دورافتاده برای تقویت حس عدالت اجتماعی.

2.تقویت هویت ملی:

      • راه‌اندازی کمپین‌های ملی که وحدت ایرانی را در برابر چالش‌های خارجی برجسته می‌کند.
      • تمرکز بر دستاوردهای ایران در حوزه‌های علمی و نظامی برای تقویت غرور ملی.

3.مشارکت جوانان:

      • ایجاد پلتفرم‌های جوانان که آن‌ها را قادر به مشارکت در تدوین سیاست‌های عمومی می‌کند.
      • حمایت از ابتکارات فرهنگی و هنری که ارزش‌های انقلاب اسلامی را تقویت می‌کند.

 

پیشنهادها برای تصمیم‌گیرندگان

 

1.ایجاد اتاق عملیات مشترک:

      • تشکیل تیم کاری متمرکزی متشکل از نمایندگان وزارت اطلاعات، سپاه پاسداران و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای هماهنگی تلاش‌های امنیتی و رسانه‌ای.
      • این اتاق مسئول شناسایی نفوذها و تدوین استراتژی‌های مقابله خواهد بود.

2.توسعه استراتژی رسانه‌ای تهاجمی:

      • راه‌اندازی کانال‌ها و پلتفرم‌های رسانه‌ای که مخاطبان داخلی و خارجی را برای ترویج روایت ایران هدف قرار می‌دهند.
      • تمرکز بر افشای برنامه‌های دشمن از طریق گزارش‌های مستند که تأمین مالی خارجی رسانه‌های متخاصم را افشا می‌کند.

3.تقویت امنیت سایبری:

      • سرمایه‌گذاری در توسعه فناوری‌های حفاظت سایبری برای مقابله با حملات الکترونیکی.
      • ایجاد واحدهای تخصصی در جنگ سایبری برای نفوذ به شبکه‌های دشمن و افشای طرح‌های آن‌ها.

4.تقویت وحدت ملی:

      • سازماندهی کنفرانس‌های ملی که رهبران سیاسی و دینی را با مردم گردهم می‌آورد تا اعتماد متقابل را تقویت کند.
      • راه‌اندازی برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی که جوانان و مناطق دورافتاده را هدف قرار می‌دهند.

5.فعال‌سازی دیپلماسی امنیتی:

      • تقویت همکاری با متحدان ایران در مقابله با جنگ روانی، مانند روسیه، چین وکره شمالى و أنصار الله و حزب‌الله و ..
      • اعمال فشار دیپلماتیک بر کشورهایی که عملیات دشمن را تسهیل می‌کنند، مانند برخی کشورهای خلیج فارس.

 

طرح “فتنه نرم” یک جنگ پیچیده است که با هدف فروپاشی نظام اسلامی از درون، از طریق هدف قرار دادن وحدت جامعه، اعتماد به نهادها و روحیه مردم عمل می‌کند. مقابله با این طرح نیازمند استراتژی جامعی است که امنیت داخلی، رسانه هدایت‌شده و تقویت انسجام اجتماعی را ترکیب کند. انقلاب اسلامی که بیش از چهل سال پایدار مانده، قادر به خنثی‌سازی این طرح است، به شرط هوشیاری و آگاهی جمعی.

۞ وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ ۖ وَإِن یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ ۖ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَهٌ ۖ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَهٍ عَلَیْهِمْ ۚ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ۚ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ۖ أَنَّىٰ یُؤْفَکُونَ (سوره المنافقون الآیه 4)

چون آنها را ببینى تو را از ظاهرشان خوش مى‌آید، و چون سخن بگویند به سخنشان گوش مى‌دهى. گویى چوبهایى هستند به دیوار تکیه داده. هر آوازى را بر زیان خود مى‌پندارند. ایشان دشمنانند. از آنها حذر کن. خدایشان بکشد. به کجا منحرف مى‌شوند؟

و پیروزی از آن ملتی است که در برابر دشمنانش متحد می‌شود.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا